Uit de Doeken – 10 – Time to recharge

De afgelopen week, of liever gezegd weken, ben ik bezig geweest om voor mezelf duidelijk te krijgen wat ik wil en kan en waar ik naartoe wil.

Zoals ook bij de foto op Facebook stond en het nu bovenaan deze blog staat: Time to recharge. Tijd nemen om op te laden.

En voordat je kunt gaan laden, moet je eerst opruimen en wegdoen wat je niet langer meer nodig hebt. Dus voordat ik ging opladen, heb ik aan een programma meegedaan “Find Your Soul Purpose”, waarbij ik wat meer duidelijkheid kon gaan scheppen in wat mijn richting is. Veel mooie mensen daardoor leren kennen en inderdaad, meer inzicht gekregen in wat ik wil.

Het ging onder andere over belemmerende gedachten, dus allerlei redenen (lees: excuses) om je dromen voor je uit te blijven schuiven.

Het ging over beren op de weg (lees: nog meer excuses) die ervoor zorgen dat het je toch niet gaat lukken om je droom te bereiken. Maar het ging ook over het “in gesprek gaan met jouw eigen beren op de weg, met je eigen belemmeringen” en als je onder ogen ziet wat er is, dat een volgende stap dan steeds dichterbij komt. En dat je soms, zonder het te beseffen al best wat stappen hebt gezet om dichterbij jouw doel te komen. Dat was bij mij niet anders. Toch is het fijn als iemand anders je een spiegel voorhoudt om je te laten zien wat er al is, maar wat je zelf nog niet gezien hebt.

De afronding van dit programma was vlak voor mijn yoga-vakantie.

Even lekker deelnemen aan lessen, in plaats van het verzorgen ervan. De focus bij mezelf houden.

Ik begon elke dag met het uitvoeren van de 5 Tibetanen (daarover in een apart blog later meer). Na het ontbijt ben ik een aantal keer aangeschoven bij Do-In yoga. Een mooie vorm van yoga, waarbij er veel wordt verteld over wat de verschillende houdingen voor de verschillende meridianen (energiebanen die de diverse organen in balans helpen houden) doen. De docent die deze lessen verzorgde, gaf ook heerlijke Shiatsu-behandelingen. Echt een cadeautje.

De andere dagen ben ik aan de wandel gegaan. Heerlijk in de frisse berglucht, hoge heuvels beklommen en door de regen gelopen. Genoten van alle mooie bloemen, dieren, uitzichten en riviertjes. Afstanden variërend van 15 tot 30 kilometer en dan bijna niemand tegenkomen.

Alleen met mijn gevoel, mijn gedachten, mijn adem, mijn stappen.

Alleen maar niet eenzaam. Ik kreeg er juist nieuwe energie van en voelde alle spanningen die zich het afgelopen jaar hadden opgebouwd in mijn lijf in de loop van de dagen wegebben. Voor mij was de combinatie van wandelen en yoga erg fijn. Elke avond sloot ik af met een yin-yoga les.

Yin-yoga is een heel rustige vorm van yoga, waarbij je meer werkt op het bindweefsel dan op spieren. Zittende en liggende houdingen, die je helpen om weer soepeler van lichaam en geest te worden. Maar, denk nu niet dat het yoga voor luie mensen is, want dat is het zeker niet. En na die les ging ik altijd lekker naar mijn kamer en lag ik meestal al voor 22:00 lekker languit in bed.

Uit de gesprekken met andere deelnemers deed ik weer nieuwe inspiratie op en ik kreeg steeds sterker het gevoel dat wat ik doe ook mijn richting is. Ik heb blijkbaar al regelmatig stappen gezet in de goede richting, puur op gevoel. Dat voelt zo ontzettend goed!

Mijn beer zit al een tijdje niet meer voor me op de weg, maar gaat naast mij mee naar elke volgende stap.

Ik ben blij dat jullie met mij “meereizen”. Door naar mijn lessen te komen, door mijn blogs te lezen, door de Upside Down Update te willen ontvangen, door mij feedback te geven, door naar de andere evenementen te komen, door mijn mindfulness cursus te willen volgen, maar vooral door er te ZIJN.

Ik kijk er naar uit om jullie weer bij Upside Down te mogen ontvangen.

Namasté,

Chantal.